Σαμψούντα και Αμάσεια, 27-28 Ιουλίου 2010

Το πρωί της Τρίτης, 27 Ιουλίου ξεκίνησε με την ατάκα Μπίας.... "Σήμερα είναι Τρίτη, έχει και λαϊκή"!, κι ενώ εγώ αγουροξυπνημένη έβγαλα το τετραδιάκι να την σημειώσω, ακολούθησε ο εξής διάλογος....

Μπία: Σίγουρα καλέ έχει, το άκουσα

Μαρία: Εσύ παιδί μου έχεις ραντάρ, ξέρεις τι λένε και στο απέναντι πούλμαν!

Πλίλη: Σταματήστε καλέ κι ελάτε να ακούσετε το άσμα, φωνάζει ενώ παίρνει τα ακουστικά του ipod από την μικρότερη της παρέας. "Σφύριξες κι έληξα"

Μπία: Τι έγινε λέει?

Μικρή: Είναι το σουξέ χρονιάς, δεν το ξέρεις; Mε ποδοσφαιρικούς όρους!...

Καλά ξεκινήσαμε σκέφτομαι, ενώ ο Φασουλής πιάνει ένα άλλο υποτίθεται σουξέ που δεν το έχω ξανακούσει "Μ' έχεις ξετρελάνει, δεν αντέχω φτάνει!"

Αφήσαμε τη Σινώπη και στο δρόμο προς Σαμψούντα περάσαμε...λένε...από τη Μπάφρα. Εμένα με πήρε ένας γλυκός ύπνος με όνειρα πως δήθεν βρήκα το σπίτι του παππού Χαράλαμπου στο χωριό Παναγία κι έτσι ούτε είδα ούτε άκουσα τίποτα για την Μπάφρα.

Η Σαμψούντα σήμερα κρύβει καλά την ομορφιά που είχε παλαιότερα και δίνει την εικόνα μιας, πολεοδομικά κι αρχιτεκτονικά ακατάστατης, εμπορικής πόλης. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών είχε περί τους 38 χιλιάδες κατοίκους εκ των οποίων οι 18 χιλιάδες ήταν Έλληνες. Τα εναπομείναντα αρχοντικά, το σχολείο και ένα μουσείο, έσωσαν την κατάσταση αλλά χάρηκα όταν ήρθε η ώρα για να φύγουμε ηπειρωτικά προς την Αμάσεια.

Η Αμάσεια, πατρίδα του αρχαίου Έλληνα γεωγράφου Στράβωνα είναι γνωστή για τους λαξευτούς τάφους των βασιλιάδων στις πλαγιές των βουνών βόρεια της πόλης. Πολλοί την παρομοίωσαν με την Πράγα... η Πράγα του Πόντου... Στην ελληνιστική περίοδο ήταν πρωτεύουσα του βασιλείου των Μιθριδατών και στην νεότερη ιστορία αποτέλεσε την αφετηρία της "Εθνικής Κάθαρσης" του Κεμάλ...

Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ίρι, κι αξίζει μια επίσκεψη όχι μόνο για ιστορικούς λόγους. Θα μπορούσα να μείνω μια εβδομάδα στην Αμάσεια, να περπατώ στα σοκάκια με τα αμέτρητα σπίτια φαντάσματα, να τρώω κάθε μέρα γλυκό γκιουνεφέ στο εστιατόριο με θέα όλη την πόλη και το βράδυ με ρακί και μουσική να διασκεδάζω σε ένα από τα πολλά εστιατόρια της.

Η παραμονή μας στην Αμάσεια ήταν καταπληκτική κι έγινε ακόμα πιο αξέχαστη όταν ο Π.Λ. ανακάλυψε ένα σχολείο εκμάθησης Κορανίου. Πιτσιρίκια μέχρι και έφηβοι, με το Κοράνι μπροστά τους, να κουνιούνται πέρα δώθε, μάλλον για συγκέντρωση και να μαθαίνουν αποσπάσματα από το Iερό Βιβλίο. Δείτε το παρακάτω βίντεο...είναι αποκαλυπτικό. Το έδειξα σε έναν Τούρκο συνάδελφο στο Ομάν, που τυγχάνει να κατάγεται από την Αμάσεια, έζησε τα παιδικά του χρόνια εκεί και πηγαίνει κάθε χρόνο διακοπές στο πατρικό του και μου είπε φανερά σοκαρισμένος..."Δεν είχα ιδέα οτι έχουμε σχολείο Κορανίου"...